Mijn zoontje is 20 maanden, ruim de leeftijd waarop verschillende mensen me vragen wanneer er een broertje of een zusje komt. Nooit, zeg ik dan. Waarop ik een verbaasde blik en een grote waarom terugkrijg. En ik me daarna voor de honderdste keer moet verantwoorden waarom ik geen tweede kind wil.

Omdat ik het zodanig beu ben, deel ik mijn redenen met jullie. Zo hoef je het meteen ook nooit meer te vragen.

1. Je krijgt nooit dezelfde baby

Mijn zoontje was een makkelijke baby. Hij at goed, sliep goed, geen reflux,… Kortom, ik had geen enkele reden om te klagen. En dat deed ik ook niet.

Maar elk kind is anders. Stel, er komt een broertje of een zusje… Wat is dan de kans dat het opnieuw zo’n makkelijke baby is? Ik was een huilbaby; zes maanden lang. Wat als mijn tweede kind zes maanden aan een stuk huilt? Mijn slaap is heilig. Dat overleef ik niet. Je slaap opgeven is sowieso al reden nr. 1 om niet aan kinderen te beginnen.

2. Ik wil mezelf niet verliezen

Ik ben niet zo’n mama die zichzelf volledig wegcijfert voor haar kinderen. Alle respect voor mama’s die dat wel willen doen en hun kinderen ’s morgens naar school brengen en ’s avonds zelf opnieuw ophalen. Mama’s die alleen maar met hun kroost bezig willen zijn of mama’s die het jammer vinden als het weekend weer voorbij is en de kinderen terug naar school moeten.

Dat kan ik niet. Dat ben ik niet. Ik zie mijn zoontje doodgraag, maar ik heb ook tijd voor mezelf nodig. En voor mij carrière. Daar zou ik me helemaal niet schuldig over mogen voelen.

3. Mijn werk is belangrijk

Ik heb geen tijd voor een tweede kind. Ik wil blijven groeien in mijn job en constant bijleren. Mijn carrière is belangrijk. Nog een kindje erbij maakt het nog moeilijker om voltijds te werken en de zorg voor de kinderen en het huishouden te combineren.

4. Zwanger zijn is niet leuk

Sommige vrouwen voelden zich fantastisch tijdens hun zwangerschap. Ik was niet zo. Zwanger zijn, ik vond er niets aan.

Ik kan nochtans van geluk spreken, want ik heb nooit last gehad van ochtendmisselijkheid of gezwollen voeten. Wel van maagzuur. Veel maagzuur. Ik heb dan ook liters Gaviscon gezopen.

Ik zat tijdens mijn zwangerschap niet goed in mijn vel. Het verdikken, de striemen, niet meer in mijn favoriete outfits passen,… Nee, zwanger zijn was niet leuk. En ik wil het dan ook niet opnieuw zijn.

5. Nog eens bevallen? Vergeet het!

Bevallen easy peasy? Ik zou jou graag een baby van 4 kilo uit je lijf willen zien persen. Nogmaals dat ganse scenario beleven van geen slaap, 16 uur lang wachten en afzien, kotsen op de verlostafel door de verdoving en uiteindelijk de kracht niet meer hebben om te persen? En daarna nog 2 dagen geconstipeerd zijn en bloeden als een rund? En de pijn en die weeën? No way!

6. Een enig kind komt ook goed terecht

Mijn zoontje heeft het goed en komt als enig kind ook wel op zijn pootjes terecht. Zijn familie ziet hem doodgraag en hij heeft veel vriendjes in de crèche. Het is een sociaal kind, net zoals zijn papa. En papa heeft veel vrienden, dus het komt wel goed.

7. Je hoeft je aandacht niet te verdelen

2 kinderen in huis? Dan moet je ze allebei aandacht geven; het liefst evenveel. Hoe je het ook draait of keert, je ziet één van de twee altijd ietsje liever dan de andere. En je mag het ontkennen, maar het kind dat ietsje minder graag gezien is, weet dat. Ik wil mijn zoontje dat niet aandoen. Hij krijgt 100 %.

8. Een tweede kind is 2x zoveel stress

Ik heb nu al enorm veel moeite om werk, vrije tijd en de zorg voor mijn zoontje te combineren. Papa klaagt zelfs dat ik te weinig tijd voor hem heb. Ik ben nu al vaak moe. Nog een kind erbij betekent nóg minder tijd en nóg meer stress om alles wat ik wil doen gedaan te krijgen. En dat doe ik mezelf liever niet aan. En daarbij, een blije en ontspannen mama leidt tot een tevreden kind.

9. Nog minder tijd voor jezelf en je vrienden

Een baby neemt heel veel van je tijd in beslag. Dat verbetert wel wanneer je kindje ouder wordt, maar hij of zij zal je altijd nodig hebben. Ook wanneer ze groot zijn. Hoe groter je kroost, hoe minder tijd voor jezelf. Zeker wanneer de papa veel werkt en een groot deel van de zorg en het entertainment voor jou is.

Een avondje uit met vrienden? Nog moeilijker met 2 kinderen. Neem je ze mee? Dan moet je er constant 2 in het oog houden. Dat zijn 2 kinderen die lastig kunnen doen als ze moe zijn. Laat je ze thuis? Dan heb je een babysit nodig. Maar niet iedereen wil zorgen voor 2 kinderen tegelijkertijd. Dilemma’s!

Misschien vind je me nu egoïstisch of misschien geef je me volledig gelijk. Hoe dan ook, het is mijn leven en mijn lichaam. Of ik nu een tweede kind wil of niet; het zijn jouw zaken niet. Dus bemoei je er dan ook niet mee.