Het is gebeurd… Mijn zoontje is gehersenspoeld, gebumbawasht. Erger nog, het is gebeurd waar ik niet bij was… Na 20 maanden hebben we gefaald en is het ondanks al onze inspanningen niet gelukt om Bumba uit het huis te houden.

De eerste tekenen van het Bumba virus

Het begon allemaal enkele maanden geleden in de crèche. Daar luisteren ze elke dag een half uurtje naar kinderliedjes. En ik veronderstel dat Bumba daar de revue is gepasseerd, want mijn zoontje kwam op een dag thuis en het enige wat hij nog zei was ‘Bumba’. Of eerder ‘Boempa’. Eerst dachten we dat hij opa wilde zeggen en zó slim was dat hij er al synoniemen voor kende. Maar nee, hij bedoelde dus die verschrikkelijke gele clown van Studio 100. Pure horror.

Maar we hebben het Bumba signaal genegeerd. Met succes. Niet toegeven. Die clown komt hier niet binnen. Hij bleef Bumba zeggen, maar het verergerde niet. En het stoorde dus niet. Tot op de dag dat mama en papa ’s avonds eens met vrienden wilden gaan eten. Zoontjelief dus naar meter om daar de nacht door te brengen. 

De slimmerd besloot om het daar ook eens te proberen: ‘Boempa, Boempa, Boempa!’. En toen is het gebeurd. Het onvermijdelijke dat ik zo lang mogelijk probeerde uit te stellen… Mijn zoontje is nu in het bezit van Studio 100 merchandising: een geel gedrocht met de naam Bumba. Gekregen van zijn nichtje. Zomaar. Omdat ze hem graag ziet.

Bumba merchandising is een feit.
Het is gebeurd… Ons zoontje is in het bezit van een Bumba knuffel.

Die clown komt niet in huis, NIET!

Je moet weten dat ik Bumba nooit, maar dan ook écht nooit, heb aangemoedigd. Sterker nog, ik deed mijn best om mijn zoontje te beschermen tegen dat virus. YouTube filmpjes van Bumba werden steevast overgeslagen en een aflevering op Ketnet? Ook een no-go! Snel wegzappen voor hij het heeft gezien. En toen we naar Plopsaland gingen was hij gelukkig nog te klein om de figuren te herkennen en te beseffen wat er allemaal gebeurde.

Nee, we hebben zo ons best gedaan. Hebben we nu gefaald? Want zo voelt het wel een beetje. In elk geval, verder dan dit gaat het NIET! Lees je dit, Gertje?

Waarom ik geen fan ben? Eerst en vooral, ik zit niet in de doelgroep. Mijn zoontje wel. Die schreeuwerige kleuren zijn volgens mij de enige reden waarom hij die clown zo leuk vindt. Kinderen zijn nu eenmaal fan van felle kleuren: geel, rood, blauw, groen,… En ze zijn makkelijk en snel te beïnvloeden. Brainwashen terwijl de ouders erop staan te kijken. Je moet het lef maar hebben.

Ooit al eens naar een aflevering van Bumba gekeken? Bumba is verschrikkelijk. Het is amateuristisch, compleet onrealistisch en zelfs een beetje eng. Zelfs ik word er een beetje bang van. En een personage dat zelf niet eens deftig kan praten, vind ik geen goed voorbeeld. 

Dus Bumba de deur uit? Maar wat met het onvermijdelijke liefdesverdriet van mijn zoontje? Overleeft een kind van 20 maanden dat? We weten allemaal dat afscheid nemen van je eerste grote liefde moeilijk is (of zijn tweede, want ik ben de eerste). Tips… Iemand?